منبع مقاله درباره ژنتيکي، ISSR، بررسي

ژنوتيپها را به هشت گروه تقسيم کرد (شاهحسيني و همکاران، 1391).
عثماني و سيوسهمرده(1388) بررسي تنوع ژنتيكي 73 اكوتيپ گندم سرداري را توسط نشانگر AFLP مورد بررسي قرار داد نتايج نشان داد كه تجزيه و تحليل AFLP روشي مفيد براي ارزيابي تنوع ژنتيكي ميان اكوتيپهاي گندم ميباشد(عثماني و سيوسهمرده، 1388).
کرماني و همکاران (1387) در مطالعهاي، که به منظور تعيين تنوع ژنتيكي، 15 لاين زيرهسبز و سه جمعيت زيرهسفيد از نشانگرهاي مولكولي AFLP استفاده کردند، نشان داد كه جنس زيره، از سطح تنوع نسبتا كمي برخوردار است .و ممكن است بتوان از زيرهسفيد، جهت انتقال ژنهاي مطلوب به زيرهسبز استفاده كرد (کرماني و همکاران، 1387).
احمديافزادي وهمکاران (1386) تنوع ژنتيکي تعدادي از ارقام پسته همراه با بعضي از گونه¬هاي وحشي با استفاده از نشانگرهاي AFLP مورد ارزيابي قرار دادند. نتايج اين تحقيق نشان داد که نشانگر AFLP ميتواند به عنوان ابزار مفيدي براي بررسي تنوع ژنتيکي اراقام پسته مورد استفاده قرار گيرد (احمديفزادي و همکاران، 1386).
2-2-3-نشانگر SSR
عزيزي و درويشزاده (1389) با استفاده از38 پرايمر ريزماهواره تنوع ژنتيکي ?? ژنوتيپ آفتابگردان را مورد ارزيابي قرار دادند با توجه به آزمون كاياسكور در هر مكان ژني نتيجهگيري گرديد كه جمعيت مورد مطالعه در تعادل هارديواينبرگ نيست ( عزيزي ودرويش زاده، 1389).
عبدالهي و همکاران (1391) تنوع ژنتيکي 119 توده بومي و 25 لاين جو را با استفاده از 22 جفت آغازگرSSR مورد مطالعه قرار دادند . تجزيه خوشهاي ژنوتيپها را به پنج گروه تقسيم کرد. نتايج نشان داد که نشانگرهاي SSR به عنوان نشانگرهاي عملکردي از کارايي مناسبي براي بررسي روابط ژنتيکي ژتوتيپها و تعيين ساختار جمعيتها برخوردار هستند (عبدالهي و همکاران، 1391).
اتحادپور و همکاران (1391) جهت ارزيابي تنوع ژنتيکي آلو از هشت نشانگر ريزماهواره استفاده کردند.که بر اساس نتايج اين تحقيق متوسط تشابه بين کل ژنوتيپها 77/0 بود (اتحادپور وهمکاران، 1391).
در تحقيقي امينينسب و همکاران (1391) بررسي تنوع ژنتيکي 20 رقم برنج را با استفاده از 19 نشانگر ريزماهواره، انجام دادند. نشانگر ISSR ژنوتيپها را به 6 دسته تقسيم کرد ( امينينسب و همکاران، 1391).
فرخي و ناصري (1390) به کمک 16 جفت نشانگر ريزماهواره تنوع ژنتيکي 44 رقم سيب را مورد ارزيابي قرار دادند. اين تحقيق نشان داد که استفاده از نشانگرها با درجه چند شکلي بالا و در عين حال متصل به صفات خوب مفيد خواهد بود (فرخي و ناصري 1390).
مردي و همکاران (1390) تنوع ژنتيکي 122 ژنوتيپ گندم دوروم را با استفاده از 73 نشانگر، AFLP و SSR مورد ارزيابي قرار دادند. نشانگر SSR توانست ارقام زراعي و ژنوتيپهاي بومي را بر اساس منشا آنها تقسيمبندي کند. (مردي و همکاران، 1390).
ابراهيمي و همکاران (1390) در تحقيقي ارتباط بين صفات زراعي و نشانگرهاي مولکولي، ژنوتيپهاي بومي جو را با استفاده از 70 نشانگر مولکولي مورد مطالعه قرار دادند. نتايج اين تحقيق نشان داد که برخي از نشانگرها با بيش از يک صفت در ارتباط هستند (ابراهيمي و همکاران، 1390).
حاجيکرم و همکاران (1390) تنوع ژنتيکي 86 نمونه Aegilops tauschii را با استفاده از 10 جفت تواليهاي تکراري ريزماهواره مورد بررسي قرار دادند. روشهاي گروهبندي خوشهاي و تجزيهاي نتوانست نمونهها را به طور کامل از هم تفکيک کند که به دليل تنوع ژنتيکي بالا در بين نمونهها ميباشد( حاجيکرم و همکاران، 1390).
کريمي و همکاران (1388) با استفاده از 11 نشانگر ,SSR تنوع ژنتيکي و ساختار ژنتيکي چهار توده گردو را مورد بررسي قراردادند. تجزيه خوشهاي، تودهها را به 2 گروه تقسيم کرد (کريمي و همکاران، 1388).
عربنژاد و همکاران (1387) با استفاده از 27 جفت آغازگر SSR، تنوع ژنتيكي ارقام پسته را مورد ارزيابي قرار دادند که نتايج اين تحقيق نشان داد که نشانگر ISSR به طور مؤثري ميتواند براي بررسي تنوع ژنتيکي ارقام پسته مورد استفاده قرار گيرد ( عربنژاد و همکاران، 1387).
ذوالفقاري و همکاران (1387) تنوع ژنتيکي، 52 درخت بلوط را با استفاده 5 جفت آغازگر مورد مطالعه قرار دادند. نتايج اين مطالعه نشان داد که ميانگين هتروزيگوتي مشاهده شده در تمام آغازگرهاي مورد استفاده کمتر از ميزان مورد انتظار بود (ذوالفقاري و همکاران، 1387).
در تحقيقي نقوي و همکاران (1387) از سه نوع نشانگر RAPD، AFLP و SSR جهت تعيين ارتباط ژنتيكي بين 36 جمعيت Triticum boeoticum استفاده کردند. تجزيه كلاستر 36 جمعيت مورد بررسي را براساس نشانگرهاي RAPD به سه گروه و براساس نشانگرهاي AFLP، SSR و همچنين هر سه نوع نشانگر به طور همزمان به دو گروه تقسيم نمود (نقوي و همکاران، 1387).
صفرپورشورباخلو و همکاران (1387) در پژوهش به منظور گروهبندي نژادگانهاي گلابي و تعيين موقعيت ژنتيكي گلابي، از نوزده جفت آغازگر SSR، براي27 رقم گلابي استفاده کردند كه در كل 120 آلل ريزماهواره توليد كرد (صفرپوشورباخلو و همکاران، 1387).
بهار و همکاران (1385) تنوع ژنتيکي، 28 رقم سيبزميني را با استفاده نشانگرهاي ريزماهوارهاي (ISSR) مورد ارزيابي قرار دادند. که نتايج به دست آمده در اين تحقيق نشان داد كه استفاده از ريزماهوارهها براي تعيين رابطه ژنتيكي ارقام سيب زميني و ارزيابي خلوص بذري مناسب ميباشد (بهار و همکاران، 1385).
احمدي و همکاران (1392) به منظور تهيه شناسه ارقام تجاري فندق، بيست و هشت اصله درخت را با استفاده از ده جفت آغازگرهاي ريزماهوارهاي (SSR) انگشتنگاري DNA انجام دادند و در تجزيه خوشهاي رقم شيرواني به طور جداگانه در يک شاخه مستقل و ساير ارقام در شاخه ديگر شامل پنج گروه قرار گرفتند (احمدي و همکاران، 1392).
2-2-4-نشانگر ISSR
نشانگر ISSR براي تجزيه و تحليل تنوع ژنتيکي به طور وسيع مورد استفاده قرار گرفته و کارآمد گزارش شده است(سيکارد80 و همکاران، 2005)). اين نشانگر به دليل ويژگيهاي مطلوبي مانند تکرارپذيري، دقت بالا، تنوع بسيار بالا، هزينه پائين، سرعت و سهولت اجرا، به طور گسترده، به خصوص در گياهان به کار گرفته شده است (سوفرامانين و کريشنا، 2004) 81.
در پژوهشي رحمانپور و همکاران (1393) تنوع ژنتيكي 11 توده بومي و 12 رقم هيبريد ملون را با استفاده از 20 آغازگر ISSR مورد بررسي قرار دادند. نتايج اين پژوهش نشان داد كه نشانگرهاي ISSR براي مطالعه تنوع ژنتيكي تودهها و ارقام ملون كارايي بالايي دارند (رحمانپور و همکاران، 1393)
حسنيتسيه و همکاران (1393) به منظور ارزيابي تنوع ژنتيكي 45 ژنوتيپ توتون، از 12 آغازگر ISSR استفاده کردند در اين مطالعه، تجزيه خوشهاي به روش WPGMA، 45 ژنوتيپ مورد مطالعه را در 6 گروه قرار داد ( حسنيتسيه و همکاران، 1393).
در آزمايشي که توسط موسوي و همکاران (1391) براي بررسي تنوع ژنتيکي 29 توده گل راعي با استفاده از 12 نشانگر ISSR انجام گرفت پيشنهاد گرديد که نشانگرهاي ISSR روش موثر و مفيدي براي مطالعه تنوع ژنتيکي تودههاي مورد بررسي ميباشند ( موسوي و همکاران، 1391).
فاضلي و چقاميرزا (1390) تنوع ژنتيکي تودههاي بومي نخود زراعي را با استفاده از نشانگر مولکولي ISSR مورد مطالعه قرار دادند که نتايج حاصل نشان داد نشانگرهاي ISSR يک سيستم نشانگري قابل اطمينان براي آشکارسازي، و ميتواند به عنوان ابزار مفيدي براي بررسي تنوع ژنتيکي گياهان، مديريت ژرمپلاسم مورد استفاده قرار گيرد (فاضلي و چقا ميرزا،1390).
فابريکياورنگ و همکاران ( 1388) در بررسي تنوع ژنتيکي 54 توده خربزه و طالبي، با استفاده از نشانگرهاي ISSR اعلام کردند كه نشانگرهاي ISSR بطور موثري ميتواند براي مطالعه تنوع ژنتيكي تودههاي مورد بررسي استفاده شود (فابريکياورنگ و همکاران، 1388).
سيدطباطباييبدرالدين و همکاران (1386) در پژوهشي گوناگوني ژنتيكي 20 نمونه نارون را با استفاده از نشانگرهاي مولکولي RAPD و ISSR مورد ارزيابي قرار دادند. نتايج اين پژوهش حاکي از اين بود که درختان نارون داراي يکنواختي ژنتيکي بيشتري هستند (سيدطباطباييبدرالدين و همکاران، 1386) .
در پژوهشي که توسط حيدرزاده و بقائيراوري( 1391) با استفاده از نشانگر ISSR براي بررسي تنوع ژنتيکي 22 جدايه از قارچ ,Fusarimm soloni عامل پوسيدگي خشک سيب زميني صورت گرفت اطلاعات چند شکلي بدست آمده بيانگر شايستگي استفاده از نشانگر ISSR در بررسي تنوع ژنتيکي گونه Fusarimm soloni ميباشد.(حيدرزاده و بقاييراوري، 1391 ).
زارعي و همکاران (1388) در طرحي تحقيقي به منظور بررسي تنوع ژنتيکي ژنوتيپهاي مختلف جوزراعي ايران از 25 آغازگر ISSR استفاده کردند که تجربه کلاستر ژنوتيپها را به سه گروه متمايز تقسيم نمود (زارعي و همکاران، 1388).
شهريارياحمدي و همکاران (1391) به منظور تعيين تنوع ژنتيکي 24 رقم پنبه تتراپولوئيد و ديپلوئيد از 13 نشانگر ISSR استفاده کردند که نتايج اين تحقيق نشان داد که نشانگر ISSR به طور مؤثري ميتواند براي بررسي تنوع ژنتيکي ارقام پنبه مورد استفاده قرار گيرد (شهريارياحمدي و همکاران، 1391).
قربانزادهنقاب و همکاران (1389) تنوع ژنتيکي، 72 ژنوتيپ گلرنگ را توسط 20 نشانگرمولکولي ISSR مورد ارزيابي قرار دادند که نتايج اين تحقيق نشان داد نشانگرISSR ميتواند يک سيستم نشانگر مناسبي در جهت تشخيص تنوع داخل گونهاي و روابط ژنتيکي بين گونهاي در اصلاح گونهها مورد استفاده قرار گيرد (قربانزادهنقاب و همکاران، 1389).
شهسوار و همکاران(1383) براي شناسايي و تعيين روابط فيلوژنتيكي 18 نمونه ليمو از نشانگرهاي مولكولي ISSR استفاده کردند. بر اساس اين روش، 18 نمونه مورد آزمايش در سه گروه اصلي دستهبندي شدند(شهسوار و همکاران، 1383).
قبادي و همکاران (1384) روابط فيلوژنتيکي 24 نژاد انار را با استفاده از نشانگر ملکولي ISSR مورد بررسي قرار دادند بر اساس نتايج به دست آمده، ISSR نشانگر مفيدي براي شناسايي ارقام انار است، و به دليل توليد تعداد نوارهاي چند شکل بيشتر و همچنين تکرار الگوي باندي، از كارآيي بيشتري برخوردار است (قبادي و همکاران، 1384).
قندهاري و همکاران (1392) به منظور مطالعه تنوع ژنتيكي بين و درون سه جمعيت طبيعي شمشاد(.Buxus hyrcana Pojark) از نشانگرهاي ISSR استفاده کردند. از نتايج اين تحقيق، ميتوان بيان داشت كه نشانگرهاي ISSR براي مطالعه تنوع ژنتيكي و بررسي ژنتيك جمعيت گونه شمشاد كارآمد و قابل اعتماد ميباشند ( قندهاري و همکاران، 1392).
رحيمملک (1390) روابط ژنتيکي شانزده نمونه جمعيتي متعلق به سه گونه M. spicata، M. longifolia و M. piperata را با استفاده از نشانگر ISSR، مورد ارزيابي قرار داد. به صورت ميانگين19/94% چند شکلي را نشان داد (رحيمملک، 1390).
کوهيدهکردي و همکاران (1385) با استفاده از روش ISSR گوناگوني ژنتيكي 15 رقم زيتون را مورد ارزيابي قرار دادند. نشانگر ISSR توانست ارقام را به دو گروه 3 و 9 تايي و سه رقم جداگانه تقسيم نمايد (کوهيدهکردي و همکاران، 1385).
طالبيبداف و همکاران (1390) تنوع ژنتيکي 24 رقم انار را با استفاده از نشانگرهاي RAPD و ISSR مورد ارزيابي قرار دادند. نتايج اين پژوهش نشان داد که نشانگرهاي ISSR در مقايسه با نشانگرهاي RAPD الگوي نواري تکرارپذيري ايجاد ميکنند و براي گروهبندي ارقام انار موثرترند. تجزيه واريانس مولکولي اختلاف معنيداري بين نواحي مختلف جغرافيايي و طعم ميوه ارقام مورد مطالعه نشان نداد که بيانگر عدم ارتباط تنوع جغرافيايي و تنوع ژنتيکي است (طالبيبداف و همکاران، 1390).
3-1- تجهيزات و مواد مورد نياز جهت آزمون شيميايي، ميکروبي و PCR
3-1-1- تجهيزات مورد

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu