دانلود پایان نامه درمورد مفهوم فضا، عوامل خطر، اعمال مجرمانه، حقوق بشر

دانلود پایان نامه

پژوهش ها و ارزشيابي ها نتواسته اند اين ادعا را ثابت کنند که طرح هاي مداخله اي موفقند . مرکز کنترل بيماري هاي آمريکا 79(CDC) ، استراتژي هاي جامعي را در مقابله با مسئله بزهکاري جوانان پيشنهاد کرده است که عبارتند از:
2-3-7-3-1ـ استراتژي هاي خانواده گرا
اين استراتژي ها مهارت هايي را جهت تمرين آماده کرده است، مانند آموزش والدين در مورد روش هاي فرزند پروري، مهارت هاي ارتباطي بين کودک و خانواده و حل مشکلات کودک و خانواده بدون تخلف و تنبيه. ملاقات هاي خانگي80 که قادرند منابع خطرزا را در خانه معرفي کنند و زمينه هاي راهنمايي لازم براي نگهداري و رشد سالم کودکان را در خانه فراهم کنند.

جدول 2-1: استراتژي هاي پيشگيري از بزهكاري
رشد اجتماعي
كنترل شخصي
جامعه
حمايت هاي جامعه در آماده کردن جوانان براي تشکيل خانواده.
حمايت هاي مربوط به دوران بارداري .
مراقبت هاي حين زايمان توسط پزشك و تيم پزشكي
تأمين بهداشت
تأمين مسكن
? مراقبت از خانواده براي ايجاد وابستگي از طريق آموزش
افزايش تعداد سازمان هاي حمايتي
قبل از ازدواج : آموزش در مورد اهداف زندگي مشترک.
قبل از تشكيل نطفه : ممنوع كردن باروري براي كسانيكه در معرض عوامل خطرزاي مختلف و چندگانه قرار گرفته اند ( اين موضوع نقض قوانين حقوق بشر است).
هنگام تولد : فراهم كردن شرايط مناسب براي وضع حمل به طوريكه تمام عوامل خطر را در نظر داشته باشند.
بعد از تولد : ايجاد وابستگي كودك به خانواده
خانواده
درگير كردن اطفال در فعاليت هاي اجتماعي سالم
شناساندن حس همكاري
آگاهي از قوانين اجتماعي
قطع ارتباط با دوستان بزهكار
همتايان
مشخص كردن ارزش هاي جامعه توسط مدرسه، خانواده، بچه ها
درگير كردن بچه ها با تكاليف درسي به صورت پروژه هاي گروهي
تعيين تكاليف درسي كه بخشي از وقت كودكان به آن اختصاص يابد
ايجاد نظم و انضباط
تقويت رفتار هاي مناسب از طريق پاداش دهي
افزايش مهارت هاي اجتماعي و ارتباطي و زندگي
مدرسه
کار تمام وقت
آزادي صنعتي
ادغام كار با مطالعه
شرايط ورود به كار طبق قانون تعريف شود
(محدوديت هاي مربوط به سن شروع كار رعايت شود).
كار نيمه وقت بدون تنظيم قرارداد انجام شود.
حقوق زمان بيكاري پرداخت شود.(در مورد افرادي که شرايط احراز را دارند)
كار
2-3-7-3-2 ـ استراتژي جامعه گرا
اين استراتژي، مهارت هاي لازم براي حل مشکلات را فراهم مي‌کند، به طوريکه کودکان قادر باشند به جاي برخورد بزهکارانه و متخلفانه مسئله را به طريق درست حل نمايند.

جدول 2-2: گام هاي طراحي استراتژي هاي مؤثر پيشگيري و درمان
اوّلين اقدام در موضع پيشگيري، بررسي کمّي و کيفي داده هاي قبلي است که به نوعي شيوع رفتار هاي بزهکارانه را در جامعه تاييد مي‌کند . مقايسه مشکلات، تبيين عوامل خطر، آگاهي از آمار سازمان هاي مختلف بهداشتي تربيتي، نظر سنجي از جامعه و محققيني که در زمينه بزه مطالعه مي‌کنند ضرورت دارد.

گام اول
تشخيص
بعد از تشخيص رفتار بزهکارانه، جامعه درگير را براي مداخله مشخص کنيد. مطالعه در مورد ويژگي هاي گروه هدف و عوامل زمينه اي آن بر اساس برنامه ريزي و مشخص کردن استراتژي هاي مداخله است. توجه داشته باشيد که استفاده از برنامه مداخله اي بايد آسان و قابل دسترس باشد.

گام دوم
شناخت گروه هدف
سومين اقدام مشخص کرن هدف هاي برنامه مداخله است.
تحليل هدف ها از نظر قابليت دسترسي و سهولت در دسترسي در اين مرحله انجام مي‌شود.
گام سوم
تبيين هدف ها
و تحليل آن
اين مرحله براي دسترسي به هدف ها برنامه ريزي مي‌شود .
منابع حمايت کننده و درگير مشخص مي‌شوند . آموزش هاي لازم جهت مداخله صورت مي‌گيرد و برنامه طراحي شده به اجرا در مي‌آيد.
گام چهارم
طراحي و اجرا
در آخرين مرحله، براي پايش و ارزشيابي طرح مداخله برنامه ريزي مي‌شود . نظارت در طول برنامه سبب مي‌شود برنامه به همان نحو پيش بيني شده، پيش رفت نمايد. عمل ارزشيابي مي‌تواند اثر بخشي برنامه و نکات قوت و ضعف را مشخص کند.
گام پنجم
نظارت و ارزشيابي
2-3-7-3-3 ـ استراتژي هاي پايشي
بيشتر بر پايه الگوهاي تربيتي مثبت بزرگسالان استوار است و مي‌تواند خطر رفتار بزهکارانه را کاهش دهد. در تدوين استراتژي هاي مداخله اي توصيه هايي شده است که در جدول 2 خلاصه شده است.
توجه داشته باشيد در برنامه هاي پيشگيري از بزهکاري مدل برنامه پيشگيري پزشکي که شامل تشخيص و درمان باشد چندان کارآيي ندارد. بهترين رهيافت در برنامه ريزي، استراتژي هاي هدف گرا و جامعه گرا است. اگر چه بايد در نظر داشت که يک برنامه هرگز جوابگوي همه جوامع نيست. اما عناصري از برنامه كه لازم است مورد توجه قرار گيرند عمدتاً مشترکند. اين نقاط مشترک عبارتند از : توجه به افراد در معرض خطر، توجه چند جانبه در مداخله، توجه و حمايت از مجريان برنامه و ارزشيابي برنامه هاي پيشگيري.

2-4. مفهوم فضاي شهري امن
مفهوم فضاي شهري امن در مقابل مفهوم فضاي شهري ناامن قرار دارد. پديده ناامني داراي دو جنبه عيني و ذهني است و کليه عرصه هاي زندگي را در بر مي گيرد. مقوله ناامني از جنبه عيني، کليه مظاهر ناامني از جمله سرقت، قتل، خشونت و … را شامل مي شود و مقوله ناامني از جنبه ذهني، شامل داوري در خصوص امنيت منطقه و فضا است. ناامني پديده اي همانند فقر است و مي توان گفت که فقر مقدمه ديگر پديده
هاي آسيب شناختي از جمله ناامني، خشونت شهري و غيره است.
از لحاظ کمي و آماري ناامني را مي توان با تعداد پرخاشگري ها، تعداد مکان هاي وقوع جرم، ماهيت، جنسيت و سن افراد قرباني محاسبه نمود. اين جنبه ها، از لحاظ تعريفي و طبقه بندي نيازمند مطالعات خاص آماري هستند. بخش ديگر ناامني شهري، رهيافت ذهني پديده ها به معناي احساس ناامني است. اهميت ناامني در بعد نمادي و فرهنگي، معمولا در دوران بحران، خصوصا در عصر فراصنعتي بيشتر محسوس است؛ در اين شرايط بعضي مکان ها توسعه يافته تر از ديگر جاها مي باشند و تقريبا سمبول هاي ناامني را در متروها، پارک هاي شهري، مجتمع هاي بزرگ، محله ها و … به وجود مي آورند. مفهوم ناامني، علي رغم کنترل هاي بيش از حد پليس، هنوز يکي از ويژگي هاي اجتماعي خطرناک به شمار مي رود(رباني، 11:1381). حال آنکه ” بنابر گفته ديموند: شهرها کامل ترين اشکال ممکن آبادي انساني اند. آنها همچون مشعلي فروزان نور خود را فرا راه انسانيت و تمدن پاشيده اند. آنها همچون موج شکن بر پهنه گيتي ايستاده، امواج تعدي را در هم شکسته و لذا مي بايست به محيط امن بدل شوند، چرا که شهرها آدمي را در وصول به نقطه اعلاي فرهنگ ياري مي رسانند تا در پناه ديوارهاي امن خود، محيطي مناسب براي پرورش اصيل ترين دستاوردهاي علمي و هنري فراهم آيد. فضاهاي شهري ميدان آوردي هستند که به پيروزي آزادي مي انجامند”(ياراحمدي، 14:1378).
از اين رو، “فضاهاي شهري، فضاهايي براي زندگي نيکو هستند و زندگي نيکو زماني رخ مي دهد که با نيازهاي انسان مطابقت داشته و مملو از کنش ها و واکنش هاي اجتماعي فضايي باشد، کنش و واکنشي که به هر چيزي در حيطه خود مفهومي خاص مي بخشد و خلق محيطي راحت و روان و ايمن را سبب مي شود. اين محيط در پيوند با استخوان بندي شهر به ايفاي نقش پرداخته و ويژگي هاي شهر را شکل مي دهد و فضاي شهري جزئي جدايي ناپذير از ساختار فضايي شهر مي شود که بنا به شرايط زماني – مکاني متفاوت رنگ و رخساري گوناگون مي يابد. اين محيط در تطور تاريخي خود و در هر مقطعي، عناصر ساختني جديد را پذيرا شده، به خود نظم بخشيده و از به هم ريختگي شکلي و فضايي حذر کرد است. بنابراين در هر مقطع از تاريخ، شهر با کليتي واحد روبرو بوده و هماهنگي و همگوني و همنوايي داخلي و خارجي براي فعاليت هاي انساني را شکل بخشيده است. از سوي ديگر فضاي شهري عرصه عمومي تظاهرات اجتماعي- فرهنگي است؛ در فضاي شهري است که فعاليت هاي فرهنگي، اجتماعي، اقتصادي و سياسي جريان مي يابد، ترکيب کالبدي فضاي شهري نيز تبلور انواع فعاليت هايي است که در آن جريان دارد. به ديگر سخن فضاي شهري صورتي است از محتوايي که حيات شهري نام دارد و در رابطه معنا دار بين محتوا و شکل است که جريان يافتن فعاليت ها در فضاي شهري با ارزش هاي شکلي فضاها و بناها آميخته مي شود و فضاي شهري گويش و لهجه خاص خود را دارا مي شود(حبيبي، 10:1379).
فضاي شهري به عنوان يک مکان، و مسئله ناامني در آن، و احساس ترسي که پديده مجرمانه در آن ايجاد مي کند، از موضوعات شناخته شده در علم جرم شناسي است. امروزه دست يازيدن به اعمال مجرمانه موجبات بروز احساس ناامني را در جامعه فراهم مي آورد. احساس ناامني موجب پديد آمدن گروه هاي کوچکي مي شود که بايد نقش پليس خصوصي را ايفا کنند و اتخاذ تدابيري را به دنبال دارد که بيشتر جنبه پيشگيرانه دارند.
رشد بزهکاري بي ترديد به يک مسئله و معضل اجتماعي تبديل شده است که نظام هاي مختلف سياسي، صرف نظر از ايدئولوژي حاکم بر آنها، در مهار رشد و تبعات آن، از جمله احساس ناامني و ترس از سوي مردم، غالبا ناتوانند (نجفي ابرندآباداي، 191:1377).

نمودار2-12: مفهوم فضاي شهري امن و نقش عوامل موثر در سطوح کلان، ميانه و خرد

منبع:صالحي، مرکز مطالعاتي و تحقيقاتي شهرسازي و معماري (1387 : 110)
بنابراين براي هر يک از افراد و دسته ها، امنيت فضا از بعدي غالب واجد اهميت مي شود.
براي افراد دسته اول ( حاضرين )، امنيت دائمي فضا يک امر حياتي تلقي مي شود، تا بدين ترتيب سکونت و اشتغال آنها را دستخوش خطر نسازد.
براي افراد دسته دوم (عابرين)، امنيت آنها در هنگام عبور از فضا بسيار ضرروي تلقي مي شود، تا بدين ترتيب امکان حرکت سالم از مبدا به مقصد فراهم شده باشد.
براي افراد دسته سوم ( ناظرين)، امنيت آنها در زمان حضورشان در فضا بسيار با اهميت است، زيرا در صورت ناامن بودن فضا، اساساً شرايط براي امکان درک بصري محيط، استراحت، برقراري روابط اجتماعي و … ميسر نخواهد بود.
به اين ترتيب، ” در صورت وقوع حقيقي جرايم و خشونت در هر فضا و منطقه اي، اگر مردم احساس ناامني کنند و توانايي داشته باشند، آن فضا و منطقه را ترک خواهند نمود.
اگر خياباني در شهر فضاي ناامني دبه وجود آورد و مردم در آن احساس ناامني کنند، کمتر از آن استفاده خواهند کرد، حتي در اين صورت خيابان مذکور ناامن تر خواهد شد”(شرمن، 160:1988).

اما ويژگي امن بودن فضا، خود نيز واجد دو مولفه مي شود:
الف- ايمني
ب- امنيت
در مولفه ايمني، اشاره به موارد و عوامل محيطي است که در صورت عدم تامين شرايط مطلوب، وقوع حوادث اجتناب ناپذير است و خطرات به صورت بالقوه و بالفعل جان و مال حاضران و عابران و ناظران را تهديد خواهد نمود. مصاديق اين مولفه شامل:
– ايمني در برابر آتش سوزي
– ايمني در برابر آلودگي هاي زيست محيطي ( هوا، صدا و …)
– ايمني در برابر حوادث رانندگي
– ايمني در برابر حو
ادث غيرمترقبه طبيعي ( سيل، زلزله و …)
مولفه امنيت نيز اشاره به جرايم و رفتارهاي آنوميک عليه اشخاص و اموال آنها دارد که در صورت عدم تامين شرايط پيشگيري کننده، اموال و جان حاضران، عابران و ناظران را به صورت بالقوه و بالفعل تهديد خواهد نمود. مصاديق اين مولفه نيز شامل: 1- جرايم عليه اشخاص ( شامل ايراد ضر و جرح عمدي و غير عمدي، قتبل، تجاوز جنسي و …) 2- جرايم عليه اموال ( شامل سرقت از مغازه، اتومبيل، دستبرد و دزدي اموال خانه ها، جيب بري و کيف قاپي و …)
يک فضاي شهري امن در معناي کامل آن، شامل هر دو مولفه فوق الذکر مي شود و شرايطي که از فصل مشترک اين دو به وجود آيد را مي توانيم به عنوان فضاي شهري امن توصيف کنيم.

نمودار2-12: فضاي شهري امن (فصل مشترک مولفه هاي ايمني و امنيت)

منبع:صالحي، مرکز مطالعاتي و تحقيقاتي شهرسازي و معماري (1387)

بنابراين فضاي شهري امن از ويژگي ها و مولفه هاي عيني و کالبدي متعدد و گسترده برخوردار است که بعضاً داراي تاثيرات متقابل نيز هستند. اما علاوه بر اينها يک فضاي شهري امن مستلزم تعاملات اجتماعي نيز هست. “

دیدگاهتان را بنویسید

بستن منو