بررسی تاثیر سرمایه فکری بر صنعت بانکداری و عملکرد بانک‌های ملت استان کرمانشاه- …

کمک به گسترش و تنوع تصمیم گیری های شرکت
ارزیابیهای غیر مالی سرمایه فکری می تواند به طرحهای باز پرداخت و پاداش های مدیران ارتباط داده شود
جهت ایجاد رابطه با سهامداران خارج از شرکت که سرمایه فکری را در اختیار دارند .
سه هدف اول از این مجموعه به تصمیم گیریهای داخلی مربوط می شوند و هدف از آنها حداکثر کردن عملکرد عملیاتی شرکتها برای ایجاد درآمد از طریق حداقل هزینه و بهبود مستمر در روابط با مشتریان و تأمین کنندگان و سهم بازار است. مورد چهارم به ایجاد انگیزه های اجرائی مربوط می شود و هدف پنجم به ایجاد انگیزه برای سهامداران خارج از سازمان اشاره میکند. پس اندازه گیری سرمایه فکری هم برای حاکمیت مؤثر داخلی و هم برای روابط موفق با افراد خارج از سازمان ضروری و سودمند است. کاملا“ واضح است که اگر هدف اولیه شرکتهای انتفاعی مدیریت مؤثر و کارآمد جریانهای نقدی آتی باشد پس برای آنها مدیریت محرکهای نهائی این جریانهای نقدی یعنی همان دارائیهای نامشهود نیز ضروری است . زیرا شما آنچه را که نمی توانید اندازه گیری کنید چطور می خواهید مدیریت کنید ؟ )تالوکدار[۶۵] ، ۲۰۰۸، ۲۳(.
اندریسن (۲۰۰۲) نیز اعتلای مدیریت داخلی، بهبود گزارشگری خارجی و انگیزه های قانونی و معاملاتی را از جمله دلایل اندازه گیری سرمایه فکری برمی شمرد (ستایش و کاظم نژاد ، ۱۳۸۸، ۶۱) .

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت zusa.ir مراجعه نمایید.

۲-۱۱-۱۰-روشهای اندازه گیری سرمایه فکری

علاقه به مدیریت سرمایه فکری باعث گسترش روشهای مختلف ارزشیابی برای آنها شده است از نظر ویلیام [۶۶](۲۰۰۲) روشهای مختلف را می توان در قالب چهار گروه اصلی قرار داد که به اختصار به شرح آنها میپردازیم :
۱- روشهای مستقیم سرمایه فکری : عبارتند از برآورد ارزش پولی دارائیهای نامشهود یا سرمایه فکری ، بوسیله شناسائی عناصر مختلف تشکیل دهنده آنها . طبق این روشها یک بار ارزش عناصر بصورت تک تک محاسبه می شود و سپس مجموع ارزش طبقات مختلف آنها بیانگر ارزش دارائی مربوطه است .
ویژگیهای روشهای مستقیم سرمایه فکری عبارتند از :
چون بر اساس ارزشهای تاریخی هستند پیشنهادهای بالقوه ای برای ایجاد تصویر جامعتری از سلامت مالی مؤسسات ارائه می کنند.
این روشها جزئیات بیشتری را در اختیار تحلیلگران قرار می دهند و به آسانی در هر سطحی از سازمان قابل استفاده هستند .
در این روشها منابع سرمایه ای از پائین به بالا اندازه گیری می شوند و نسبت به روشهای نرخ بازده دارائیها و روشهای بازار سرمایه گذاری، سریعتر و دقیقتر منابع را اندازه گیری می کنند .
نیازی به اندازه گیری شرایط مالی ندارند .
این روشها برای سازمانهای غیر انتفاعی، واحدهای تجاری، بنگاههای دولتی و برای اهداف زیست محیطی و اجتماعی بسیار مفید هستند .
۲- روشهای بازار سرمایه گذاری (روشهای تشکیل بازار سرمایه): محاسبه کردن اختلاف بین ارزش بازار شرکت (برمبنای قیمت بازار سهام) و حقوق صاحبان سهام تعدیل شده از بابت تورم یا بهای جایگزینی بعنوان ارزش سرمایه فکری یا دارائیهای نامشهود در نظر گرفته میشود این روش دارای نقاط قوت و ضعفی بصورت زیر است :
این روشها روی ارقام مالی تأکید دارند که با وجود کامل نبودن قابلیت حسابرسی دارند
این روشها تلاش می کنند که یک ارزشیابی واقعی از سازمان ارائه دهند .
مزیت اصلی آنها این است که می توانند برای مقایسه ساده بین شرکتهای فعال در یک صنعت مشابه ، مورد استفاده قرار گیرند، ولی جزئیات بسیار اندکی در اختیار تحلیلگران مالی قرار خواهند داد .
۳- روشهای بازده دارائیها: محاسبه میانگین سودهای قبل از مالیات چند سال شرکت و تقسیم آن بر میانگین دارائیهای مشهود شرکت در آن سالها، نتیجه این محاسبه را نرخ بازگشت دارائیها می نامند که بعدا“ با میانگین صنعت مقایسه میشود. تفاضل این دو رقم در میانگین دارائیهای مشهود ضرب میشود تا میانگین درآمدهای سالانه حاصل از دارائیهای نامشهود بدست آید . بعد این میانگین درآمد بدست آمده، بر میانگین وزنی هزینه سرمایه یا نرخ بهره، تقسیم می شود تا از این طریق برآوردی از ارزش دارائیهای نامشهود یا سرمایه فکری بدست آید .
ویژگیهای روشهای بازده دارائیها عبارتند از :
روشهای نرخ بازده دارائیها، به نرخهای بهره بسیار حساس هستند .
در این روشها از مقایسه مستقیم ارزشها با ارزشهای بازار استفاده نمی شود، بلکه تنها از بعضی عوامل که تحلیلگران بازار در ارزیابی خود از شرکت از آنها استفاده می کنند، بهره گرفته می شود .
این روشها همانند روشهای بازار سرمایه گذاری روی ارقام مالی تأکید می کنند، که با وجود کامل نبودن دارای قابلیت حسابرسی هستند .
۴– روشهای کارتهای امتیازی: این روشها بر مبنای شناسائی عناصر مختلف دارائیهای نامشهود یا سرمایه فکری و شاخصها و مقیاسهای بدست آمده بر اساس کارت امتیازی و گزارش آنها بصورت گراف استوارند . این روشها شبیه روشهای مستقیم سرمایه فکری هستند و تنها تفاوتشان این است که در روشهای کارتهای امتیازی ، برآوردی از ارزش پولی دارائیهای نامشهود یا سرمایه فکری صورت نمی گیرد.
ویژگیهای روشهای کارتهای امتیازی عبارتند از :
پیشنهادهای بالقوه ای برای ایجاد تصویر جامعتری از سلامت مالی مؤسسات ارائه می کنند .
در این روشها منابع سرمایه ای از پائین به بالا اندازه گیری می شوند .
این روشها، برای سازمانهای غیر انتفاعی، واحدهای تجاری، بنگاه های دولتی و برای اهداف زیست محیطی و اجتماعی بسیار مفیدند .
یکی از معلیب این روشها این است که شاخصهای مورد استفاده در آنها از نوع شاخصهای محتوائی هستند. بدین معنی که برای هر هدف وهر سازمان می توانند متفاوت باشند و از این لحاظ مقایسه شرکتها با یکدیگر بسیار مشکل است .
عیب دیگر آنها عدم توانائی ربط دادن آنها به نتایج مالی است )جورکزاک ، ۲۰۰۸، ۳۵(.

این مطلب را هم بخوانید :  تحقیق دانشگاهی - حقوق جنسی زوجین از دیدگاه فریقین- قسمت ۲۰

۲-۱۱-۱۱- مدیریت سرمایه فکری پس از اندازه گیری سرمایه ها

با استفاده از اندازه های بدست آمده در مراحل قبلی، سازمان قادر خواهد بود که سرمایه فکری خود را مدیریت کند . بدون داشتن ارزیابیهای مربوط به سرمایه فکری :
درک سطح عملکرد جاری
دانستن اینکه آیا سرمایه فکری در طول دوره ، افزایش یافته یا برعکس کاهش پیدا کرده است
درک هر فعالیت یا عاملی که عملکرد سازمان را تحت تأثیر قرار می دهد غیر ممکن خواهد بود .
سازمانهائی که اطلاعات معناداری در مورد عملکرد سرمایه فکری خود در طول دوره مالی داشته باشند ، می توانند از آن برای اطلاع پیدا کردن از تصمیم گیریها، آزمون و بررسی استراتژیها و مدیریت ریسکهای مربوط به سرمایه فکری استفاده کنند (مار [۶۷] ، ۲۰۰۸، ۱۱۹)

۲-۱۱-۱۲- گزارشگری سرمایه فکری

مرحله نهائی در مدیریت سرمایه فکری فرآیند گزارشگری آن است . افشای ارزش سرمایه فکری می تواند دلایل مختلفی داشته باشد . اگر چه همه این دلایل جزو اهداف کلیدی هستند اما هدف اصلی تهیه اطلاعات مفید برای سهامداران سازمان است. سهامداران نیز دارای نیازهای اطلاعاتی مختلفی هستند که رویه شرکت باید بر مبنای افشای آن دسته از اطلاعاتی باشد که بتواند نیازهای اطلاعاتی گروه بیشتری را تأمین کند . استفاده کنندگان از اطلاعات مربوط به سرمایه فکری عبارتند از :
سهامداران و سرمایه گذاران (داشتن اطلاعات بهتر برای تصمیمات مربوط به سرمایه گذاری)
تحلیلگران مالی (تحلیلگران برای درک برتر از ارزش سازمان )
کارکنان (برای درک سلامت و وضعیت مالی سازمان خود)
سایر افراد (سازمانها به وضعیت روابطشان با شرکائ تجاری تأمین کنندگان و تمام کسانیکه منافعی در سازمان دارند بسیار اهمیت می دهند)

این مطلب را هم بخوانید :  بررسی تاثیر سرمایه فکری بر صنعت بانکداری و عملکرد بانک‌های ملت استان کرمانشاه- ...