مقاله علمی با منبع : حقوق جنسی زوجین از دیدگاه فریقین- قسمت ۹

همانطور که قبلا هم اشاره شد اسلام به عنوان یک مکتب آسمانی ازدواج و مباشرت زوجین را نه تنها کاری زشت نمی داند بلکه کاری محبوب و مقدس دانسته و جوانان را مؤکدا بدان توصیه کرده است ؛ تاجایی که آن را عامل تکمیل دین معرفی نموده است. رسول اکرم صلی الله علیه و آله فرمودند: «من تزوج فقد احرز نصف دینه »[۱۷۴] هر کس ازدواج کند نیمی از دینش را باز یافته است. در جای دیگر، فرمودند: «ما من شاب تزوج فی حداثه سنه الا عج شیطانه یا ویله عصم منی ثلثی دینه »[۱۷۵] هر کس در ابتدای جوانی ازدواج کند شیطان فریاد می کند: ای وای، دو سوم دین خود را از شر من حفظ کرد.
– امام صادق(علیه السلام) فرمودند: « لَیْسَ شَیْ‌ءٌ مُبَاحٌ أَحَبَّ إِلَى اللَّهِ مِنَ النِّکَاحِ فَإِذَا اغْتَسَلَ الْمُؤْمِنُ مِنْ حَلَالِهِ بَکَى إِبْلِیسُ وَ قَالَ یَا وَیْلَتَاهُ هَذَا الْعَبْدُ أَطَاعَ رَبَّهُ وَ غَفَرَ لَهُ ذَنْبَهُ‌ »[۱۷۶] امام صادق ( علیه السلام ) : هیچ مباح و حلالی نزد خداوند ، دوست داشتنی تر از آمیزش با همسر نیست پس زمانی که مومن با همسرش نزدیکی و غسل جنابت می کند ، شیطان به گریه می افتد و می گوید : ای وای ! این بنده از پروردگارش اطاعت نموده و گناهانش بخشیده شده است .
– احادیثی که ازعزوبت نهی می کنند: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) : « رُذَالُ مَوْتَاکُمُ الْعُزَّابُ »[۱۷۷] و در حدیثی دیگر هم می فرماید:« أَکْثَرُ أَهْلِ النَّارِ الْعُزَّاب»[۱۷۸] بیشتر اهل جهنّم مجردها هستند.
« عَنِ النَّبِیِّ (ص) أَنَّهُ قَالَ: شِرَارُکُمْ عُزَّابُکُمْ وَ الْعُزَّابُ إِخْوَانُ الشَّیَاطِینِ »[۱۷۹] بدترین شما کسانی هستند که در حال عزوبت اند و مجردها برادران شیطان اند. در اسلام عزب ماندن را در صورت فراهم بودن وسایل ازدواج، ناروا و حرام دانسته و زناشویی را محبوب و مقدس شمرده اند. همه این روایات مجرد ماندن را مذموم شمرده و به ازدواج و زناشویی سفارش شده است.
– احادیثی که تشویق به تولید نسل نموده است : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص) : تناکحوا تناسلوا، انّى اُباهى بکُم الاُمم فى یوم القیامه[۱۸۰] و در حدیثی دیگر فرمودند:«تَزَوَّجُوا فَإِنِّی مُکَاثِرٌ بِکُمُ الْأُمَمَ غَداً فِی الْقِیَامَهِ»[۱۸۱]ازدواج کنید زیرا من به زیادتی شما نسبت به امت های دیگر در قیامت مباهات می کنم. واضح است که یکی از ثمرات بزرگ ازدواج، بقای نسل بشریت است که مطابق هدف آفرینش است. همسران جوان از طریق فرزنددار شدن موجب پیوند بین نسل ها می گردند و با پرورش فرزندان صالح و مؤمن، در اصلاح جامعه انسانی شریک می شوند و روح بندگی خالق متعال را، که هدف اساسی خلقت انسان است، در عرصه گیتی گسترش می دهند. این نکته بسی واضح و روشن است که پیامبر گرامی (ص) به صِرف زیادی جمعیت مباحات نمی کند، بلکه مباحات پیامبر اعظم(ص) به خاطر جمعیتی است که بندگی خدا کرده باشند.
– احادیثی که زن را تشویق به عرضه کردن بر شوهر می کند.
«عَنِ النَّبِیِّ (ص) قَالَ: لَا یَحِلُّ لِامْرَأَهٍ أَنْ تَنَامَ حَتَّى تَعْرِضَ نَفْسَهَا عَلَى زَوْجِهَا- تَخْلَعَ ثِیَابَهَا وَ تَدْخُلَ مَعَهُ فِی لِحَافِهِ- فَتُلْزِقَ جِلْدَهَا بِجِلْدِهِ فَإِذَا فَعَلَتْ ذَلِکَ فَقَدْ عَرَضَتْ»[۱۸۲] رسول خدا می فرمایند: هر زنی که می خواهد بخوابد موظف است خود را بر شوهر عرضه نماید لباسهای خود را درآورد و در کنار شوهرش در رختخواب بخوابد و تن خود را به تن شوهرش بچسباند. بنابراین زن باید همواره آمادگی خود را برای رابطه جنسی حفظ کند، در حدیثی دیگر از رسول اکرم سؤال شد که حق شوهر بر زن چیست؟ رسول خدا در جواب می فرمایند: «عَلَیْهَا أَنْ تَطَیَّبَ بِأَطْیَبِ طِیبِهَا وَ تَلْبَسَ أَحْسَنَ ثِیَابِهَا وَ تَزَیَّنَ بِأَحْسَنِ زِینَتِهَا وَ تَعْرِضَ نَفْسَهَا عَلَیْهِ غُدْوَهً وَ عَشِیَّهً وَ أَکْثَرُ مِنْ ذَلِکَ حُقُوقُهُ عَلَیْهَا»[۱۸۳] بر زن لازم است که از بهترین عطرها استفاده کند، زیباترین لباسش را بپوشد، خود را به نیکوترین وجه آرایش دهد، و صبح و شب همچون طاووس خرامان خود را به شوهر عرضه نماید، باز هم حقوق شوهر بیش از اینهاست. با توجه به این روایات و روایات دیگر بر زن لازم است که در مسائل جنسی خود را در اختیار شوهر قرار دهد، و بر شوهر لازم است که به خواسته های جنسی همسر خود پاسخ بدهد ومباشرت با همسر را ترک نکند.

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.

۲-۱-۵ حق عزل

تولید مثل و داشتن فرزند زیاد در اسلام ذاتاً مطلوب است و فرزند داشتن حق طبیعی و متعارف هر یک از زوجین است و اگر مرد بخواهد که از همسر خود اصلا بچه دار نشود یا باید در ضمن عقد ازدواج با آن زن شرط کند و یا بعد از عقد زن به این کار راضی باشد ، زیرا داشتن یک یا دو فرزند از حقوق طبیعی و متعارف زوجین بوده و کسی نمی تواند هیچ حقی را بدون رضایت صاحبش اسقاط کند. چون از مواردی که اطلاق عقد ازدواج و تشکیل خانواده بدان منصرف می شود، داشتن فرزند است و این امر مخصوصا برای زن یک اصل و رکن و ثمره مهم در ازدواج تلقی می شود. از طرفی آیین اسلام بلکه تمامى ادیان آسمانى، پیروان خود را به افزایش جمعیت با ایمان و شایسته، به اندازه‌اى که در توان آنان باشد، فرا مى‌خواند. در روایات زیادى از پیغمبر و ائمه (ع) داریم که ترغیب و تشویق به داشتن فرزند نموده اند از جمله : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص):(تَزَوَّجُوا بِکْراً وَلُوداً وَ لَا تَزَوَّجُوا حَسْنَاءَ جَمِیلَهً عَاقِراً فَإِنِّی أُبَاهِی بِکُمُ الْأُمَمَ یَوْمَ الْقِیَامَهِ)[۱۸۴] پیامبر خدا (ص) فرمود: . شما با زنان باکره و فرزند آور ازدواج کنید و با زنان نیکو و زیباى نازا ازدواج نکنید، زیرا من به جمعیت انبوه‌تان در روز قیامت بر امت‌ها مباهات مى‌کنم.
– عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْأَنْصَارِیِّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(ص):(إِنَّ مِنْ خَیْرِ نِسَائِکُمُ الْوَلُودَ الْوَدُودَ السَّتِیرَهَ الْعَفِیفَهَ الْعَزِیزَهَ فِی أَهْلِهَا الذَّلِیلَهَ مَعَ بَعْلِهَا…)[۱۸۵] جابر بن عبدالله از رسول خدا روایت می کند که فرمود: بهترین زنان شما زنى است که زایا و مهربان و عزیز در میان خویشاوندان خود و فرمان بردار شوهرش باشد.
– قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (ص):(مَا یَمْنَعُ الْمُؤْمِنَ أَنْ یَتَّخِذَ أَهْلًا لَعَلَّ اللَّهُ أَنْ یَرْزُقَهُ نَسَمَهً تُثْقِلُ الْأَرْضَ بِلَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ‌)[۱۸۶] پیامبر خدا (ص) فرمود: چه چیزى انسان مؤمن را از این باز مى‌دارد که همسرى برگیرد، تا شاید خداوند فرزندى براى او روزى کند که زمین را با «لا إله إلّا اللّه» آکنده سازد. با تمامى تأکیدها و سفارشهاى مکرّر افزایش نسل، واجب نبودن آن مسلم و بى‌تردید است، بلکه براى انسان جایز است که به طور کلى از داشتن فرزند خوددارى کند و عزل بدون لحاظ داشتن اوضاع و شرایط خاص ، عملی مباح و بدون منع شرعی می باشد.

۲-۱-۵-۱ عزل

یکی از قدیمى‌ترین راه پیشگیرى عزل می باشد که رایج ترین و عملی ترین روش جلوگیری از بارداری و مورد قبول علماء و دانشمندان اعم از دینی و پزشکان بوده است ، چرا که طبق ادعای برخی از نویسندگان ، این روش را دانشمندان و پزشکان مسلمان از جمله ابو حامد غزالی، ابن قیوم جوزیه، بو علی سینا، ابن جامی، محمدبن زکریا رازی، اسماعیل بن حسین جرجانی ، ابن بیطار و شیخ داوود انطاکی ، عموما مورد بحث قرار داده اند.[۱۸۷] همانطور که اشاره شد عزل در زن حره در صورت عدم رضایت زوجه و عدم اشتراط ضمن عقد، مکروه است و مشهور بین علماى ما این است که بدون اذن کراهت دارد و حرام نیست.[۱۸۸] مرحوم شیخ طوسی در خلاف عزل از حُرّه را بدون رضایت او جایز نمی داند ومعتقد است که اگر بدون رضایت حُرّه عزل کند، گناه کرده و باید ده دینار به زن بدهد[۱۸۹]، البته مرحوم شیخ در نهایه عزل از حُرّه را مکروه ولی جایز‌ می داند.[۱۹۰]

۲-۱-۵-۲ مشروعیت عزل

از دلایل عمده جواز کنترل نسل ، مشروعیت عزل[۱۹۱] است، در روایات متعددى که از طریق خاصّه و عامه[۱۹۲] روایت شده ، عزل به عنوان یکى از راههاى تنظیم خانواده جایز شمرده شده است و فقهاى بزرگ به تبعیت از این روایات فتوا صادر نموده‏اند ،حال به چند روایت اشاره می شود: ( مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللّهِ علیه السلام عَنِ الْعَزْلِ؟ فَقَالَ: ذَاکَ إِلَى الرَّجُلِ یَصْرِفُهُ حَیْثُ شَاءَ)[۱۹۳] در این صحیحه محمد بن مسلم از امام صادق(ع) روایت می کند که درمورد عزل سؤال کردم حضرت فرمود: اختیار آن با مرد است، که هر طوری می خواهد، آن را صرف کند.
– عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ قَالَ:( سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) عَنِ الْعَزْلِ فَقَالَ ذَاکَ إِلَى الرَّجُلِ‌[۱۹۴]در این موثقه عبدالرحمن بن أبی عبداله از امام صادق(ع) روایت می کند که در مورد عزل سؤال نمودم، فرمود: اختیار آن با مرد است.
– عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ: (کَانَ عَلِیُّ بْنُ الْحُسَیْنِ ع لَا یَرَى بِالْعَزْلِ بَأْساً)[۱۹۵] عبدالرحمن الحذّاء، از قول امام صادق(ع) نقل می کند که امام سجّاد علیه السلام در مورد عزل، منعی نمی دیدند.
همانطور که ملاحظه شد در این روایات به طور مطلق، حکم به جواز عزل شده است، اعم از این که زن راضى باشد یا نباشد چه حین عقد شرط کرده‌ باشند یا شرط نکرده باشند.
– مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ (ع) قَالَ: (لَا بَأْسَ بِالْعَزْلِ عَنِ الْمَرْأَهِ الْحُرَّهِ إِنْ أَحَبَّ صَاحِبُهَا وَ إِنْ کَرِهَتْ لَیْسَ لَهَا مِنَ الْأَمْرِ شَیْ‌ءٌ‌)[۱۹۶] محمد بن مسلم از امام باقر(ع) نقل می کند که فرمود : عزل از زن آزاد، مانعی ندارد اگر مرد دوست داشته باشد و اگر زن ناراضی باشد، نسبت به این امر حقی ندارد.
ازاین روایت استفاده می شود که عزل از زن آزاد در ازدواج دایم اگر زن هم راضی نباشد اشکالی ندارد.
– عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ(ع) أَنَّهُ سُئِلَ عَنِ الْعَزْلِ فَقَالَ أَمَّا الْأَمَهُ فَلَا بَأْسَ وَ أَمَّا الْحُرَّهُ فَإِنِّی أَکْرَهُ ذَلِکَ إِلَّا أَنْ یَشْتَرِطَ ذَلِکَ عَلَیْهَا حِینَ یَتَزَوَّجُهَا‌[۱۹۷]محمد بن مسلم از امام باقر علیه السلام نقل می کند که از ایشان در مورد عزل، سؤال شد، امام (ع) فرمود: عزل در مورد کنیز، مانعی ندارد و اما در مورد زن آزاد، من مکروه می دارم آن را، مگر اینکه در زمان ازدواج با وی شرط کرده باشد. ازاین روایت استفاده می شود که عزل در ازدواج دایم نیز در صورتی که هنگام عقد با وی شرط شده باشد، اشکالی ندارد.
– عَنْ یَعْقُوبَ الْجُعْفِیِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا الْحَسَنِ (ع) یَقُولُ لَا بَأْسَ بِالْعَزْلِ فِی سِتَّهِ وُجُوهٍ الْمَرْأَهِ الَّتِی أَیْقَنَتْ أَنَّهَا لَا تَلِدُ وَ الْمُسِنَّهِ وَ الْمَرْأَهِ السَّلِیطَهِ وَ الْبَذِیَّهِ وَ الْمَرْأَهِ الَّتِی لَا تُرْضِعُ وَلَدَهَا وَ الْأَمَهِ‌[۱۹۸] یعقوب جعفى گوید: از امام کاظم(ع) شنیدم که میفرمود: در شش صورت عزل اشکالى ندارد: ۱- زنى که یقین دارى حامله نمى‌شود(زن نازا) ۲- زنى که یائسه گشته، ۳- زن دریده و پرخاشگر ۴- زن بد زبان و فحّاش، ۵- زنى که فرزندش را خود شیر نمى‌دهد. ۶- کنیز.
نتیجه آنکه عزل در صورت عدم رضایت زوجه و عدم اشتراط ضمن عقد، مکروه است؛ اما در صورتی که زوجه اذن دهد یا ضمن عقد شرط شود، کراهت آن مرتفع شده و جلوگیرى از بچه‌دار شدن جایز است.

۲-۲ حقوق جنسی زوجه

همانطور که اشاره شد خانواده محیطی امن برای آسایش و آرامش زوجین است. در این محیط امن نسل آینده شکل می‏گیرد و پرورش می‏یابد، هریک‏ از این دو کارکرد مهم نهاد خانوده ، یعنی ارضای نیازهای روحی و عاطفی زوجین و زایندگی و پرورش نسل آدمی، در گرو رعایت حقوق زوجین مخصوصا حقوق جنسی می باشد. مطابق فقه و حقوق اسلامی برای زوجه نیز حقوقی در نظر گرفته شده که زوج ملزم به رعایت آن است ، حال به مهمترین حقوقی که زن دارد و شوهر باید آن را رعایت کند اشاره می گردد. در فقه اسلامی علاوه بر حق استمتاعی که به شوهر داده شده و بحث آن گذشت ، دو گونه حق استمتاع هم برای زن قرار داده شده که عبارتند از: «حق المواقعه»و«حق القسم» که اشاره خواهد شد. مرحوم صاحب جواهر علت تشریع این حقوق را تقویت رابطۀ انس و مودت میان زن و شوهر، رعایت عدالت میان همسران، عدم ایذاء زن و معاشرت بر اساس معروف دانسته و همین را رمز اجرای آن در مورد زن و مرد حتی در مورد زنان بنده و کافر و یا زن مجنون دانسته است.[۱۹۹] بنابراین در تمام این حقوق اگرمرد بر اساس معاشرت به معروف عمل نکند بر خلاف احکام اسلامی عمل کرده است.

۲-۲-۱ حق مواقعه

یکی از حقوق جنسی زوجه این است که زوج مواقعه و مباشرت به موقع با همسرش داشته باشد. همانطور که قبلا هم گذشت وجود رابطه جنسی یکی از حقوق متقابل زوجین‏ است. مطابق فقه وحقوق اسلامی،زن می‏بایست نسبت به انجام این رابطه‏ تمکین نماید و در صورت خودداری، ناشزه محسوب می‏شود و از حق نفقه محروم می‏گردد، از سوی دیگر، مرد نیز نمی‏تواند از این‏ رابطه سرباز زند و می‏بایست لااقل هر چهار ماه یکبار با همسر خود مباشرت نماید و در صورتی که عدم وجود رابطه موجب حرج و دشواری یا به گناه افتادن همسر باشد، می‏بایست در کمتر از این مدت‏ نیز روابط زناشویی را برقرار نماید که در ادامه بحث خواهد آمد. وظیفه مرد است که آمیزش و مباشرت را بیشتر از چهارماه ترک نکند، چه در ازدواج دائم و چه در ازدواج موقت، مگر اینکه خود زن راضی باشد، و یا اینکه برای مرد مسافرت واجب و لازم پیش آید، بنابراین ترک وطى زوجه بیش از چهار ماه جایز نیست.[۲۰۰] مواقعه و مباشرت یکی از اهداف زناشویی است و به همین جهت اگر زوج مبادرت به «ایلاء» کند، یعنی سوگند بخورد که با همسرش مواقعه نکند ، فقه اسلامی دادگاه را ملزم کرده است که مرد را یا به شکستن سوگند و پرداخت کفاره یا تن دادن به طلاق الزام کند.[۲۰۱] دراینجا بازهم این نکته را تکرار میکنم که در صورت عدم وجود رابطه اگر موجب حرج و دشواری یا به گناه افتادن همسر باشد، می‏بایست در کمتر از این مدت‏ نیز روابط زناشویی را برقرار نماید.

۲-۲-۱-۱ ادله مواقعه

۲-۲-۱-۱-۱ قرآن

آیه شریفه ( لِلَّذینَ یُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَهِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فاؤُ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیمٌ )[۲۰۲] کسانى که زنان خود را «ایلاء» مى‏نمایند [سوگند یاد مى‏کنند که با آنها، آمیزش جنسى ننمایند،] حق دارند چهار ماه انتظار بکشند، اگر (در این فرصت،) بازگشت کنند، (چیزى بر آنها نیست زیرا) خداوند، آمرزنده و مهربان است. این چهار ماه مهلت براى این است که وضع خویش را با همسر خود روشن کنند و زن را از این نابسامانى، نجات دهند. در اینجا شارع اجازۀ چهار ماه انتظار را داده است و مى‌گوید بعد از آن باید یا طلاق دهد یا رجوع کند، بنابراین معلوم مى‌شود که تأخیر بیش از چهار ماه به حسب طبیعت الحال جایز نیست.اگر مى‏بینیم مدت چهار ماه به عنوان ضرب الاجل تعیین کرده نه به خاطر این است که مى‏توان از این طریق مقدارى از حقوق زناشویى را باطل کرد بلکه از این نظر است که آمیزش جنسى به عنوان یک واجب شرعى در هر چهار ماه لازم است.[۲۰۳] البته این در صورتى است که زن بر اثر طول مدت به گناه نیفتد، لذا در مورد زنان جوان که بیم گرفتارى در گناه باشد لازم است این فاصله کمتر شود که به این موضوع اشاره خواهد شد.

– آیه مبارکه (وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذی عَلَیْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ‏)[۲۰۴] و براى آنان (زنان)، همانند وظایفى که بر دوش آنهاست، حقوق شایسته‏اى قرار داده شده است‏. مفاد آیه بیان این اصل کلی در رابطه زن و شوهر است که اولا زنان در مقابل تکالیفی که برعهده دارند از حقوق شناخته شده از سوی عقل فطری نیز برخوردارند. و ثانیا، محدودۀ این حق هم باید معروف باشد. بالمعروف هم اصل حق و هم محدوده آن را بیان می کند. اما با این وجود «مثل» در این آیه بیان کننده تساوی در مقدار و کمّیت حق نیست و نمی خواهد تساوی حق زن و مرد را در مقدار بیان کند. ادامۀ آیه که و للرجال علیهن درجه این تساوی کامل را رد می کند. پس مفاد آیه در مقام بیان این حکم الزامی شرعی است که زنان هم از تمام حقوقی که معروف است برخوردارند. کمّیت این حقوق را یا در سنت باید یافت و اگر در سنت نیامده از عرف اجتماعی موافق با فطرت گرفت. ولی کمّیت ذکر شده در روایات هم نباید بر خلاف معروف باشد زیرا در این صورت ، روایت برخلاف کتاب خواهد بود. پس مطابق این آیه اصل حق تمتع جنسی برای زن ثابت است و مقدار آن هم نباید برخلاف معروف باشد. بنابر این اگرترک مواقعه موجب آزار و اذیت زن شود یا با معاشرت نیکو در محدوده زناشویی منافات داشته باشد جایز نیست[۲۰۵]، بنابراین مواقعه و مباشرت از حقوق زن است.
– آیه شریفه (هُنَّ لِبَاسٌ لَکُمْ وَ أَنْتُمْ لِبَاسٌ لَهُنَّ )[۲۰۶] آنها لباس شما هستند و شما لباس آنها (هر دو زینت هم و سبب حفظ یکدیگرید). این آیه زن و مرد را پوشش یکدیگر می داند. مفهوم این سخن آن است که آن دو باید نیازهای معقولی را که تامین نشدن آن توسط دیگری می تواند مشکل آفرین شود و او را به سختی و دردسر بیندازد برطرف کند. روشن است که یکی از مهمترین نیازهایی که زن و شوهر باید مرتفع سازند نیاز جنسی است. بویژه آن که شریعت اسلام رفع این نیاز را منحصرا در رابطۀ زناشویی مجاز دانسته و این وظیفه را بر عهده زن و شوهر گذارده است تا نیاز طبیعی همسر خود را به نحو کامل برطرف کنند. بنابراین، مفاد لباس بودن زن و شوهر برای یکدیگر این است که با تامین و رفع به موقع و کامل این نیاز از ایجاد اشکال وانحراف در آن جلوگیری کنند. پس دلالت این آیه بر لزوم پاسخ گویی هر یک از زن و شوهر به نیاز جنسی طرف مقابل به طور کامل و در صورت احساس نیاز وی تام می باشد.
-آیه شریفه(فَلا تَمیلُوا کُلَّ الْمَیْلِ فَتَذَرُوها کَالْمُعَلَّقَه)[۲۰۷] چنان نباشد که یکى از زنها بطور کلى مورد اعراض شما واقع گشته، مثل زنى بشود که اصلا شوهر ندارد. این آیه بر این اصل دلالت دارد که مرد حق ندارد همسرش را مانند زن بی شوهر رها کند و به نیازهای او بی اعتنا باشد. این که در چه صورت زن کالمعلقه به حساب می آید موکول به نظر عرف است و حاکم در این مورد رای عرف و رویۀ متعارف جامعه می باشد. پس در بعد نیازهای جنسی هم مرد باید مطابق متعارف عمل کند و نمی تواند به آن بی اعتنایی کند و فقط طبق دلخواه خود عمل نماید، زیرا بلاتکلیف گذاشتن زن، حرام است.[۲۰۸]

۲-۲-۱-۱-۲ روایات

– (عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَى قَالَ سَأَلْتُ الرِّضَا (ع) عَنِ الرَّجُلِ یَکُونُ عِنْدَهُ الْمَرْأَهُ الشَّابَّهُ فَیُمْسِکُ عَنْهَا الْأَشْهُرَ وَ السَّنَهَ لَا یَقْرَبُهَا لَیْسَ یُرِیدُ الْإِضْرَارَ بِهَا یَکُونُ لَهُمْ مُصِیبَهٌ یَکُونُ فِی ذَلِکَ آثِماً قَالَ إِذَا تَرَکَهَا أَرْبَعَهَ أَشْهُرٍ کَانَ آثِماً بَعْدَ ذَلِکَ إِلَّا أَنْ یَکُونَ بِإِذْنِهَا)[۲۰۹] صفوان بن یحیی از امام رضا (ع) سؤال کردند: از مردی که زن جوان دارد؛ اما در اثر ناراحتی و مصیبتی که به او وارد شده، مدت چند ماه بلکه یکسال است که آمیزش و مباشرت با همسرش را ترک کرده است؛ البته این کار به خاطر اذیت و آزار و انتقام نبوده، بلکه به سبب مصیبت و غم و اندوه بوده است که از آمیزش خودداری می کند؛ آیا این عمل گناه محسوب می شود؟ حضرت فرمودند: ترک آمیزش بیش از چهار ماه گناه می باشد مگر با اجازه زن باشد.
از این روایت استفاده می شود که نیازهای طبیعی زن را باید به موقع پاسخ داد وترک آمیزش بیشتر از چهار ماه جایز نمی باشدوحرام است[۲۱۰]. این نکنه بسیار مهم است که زندگی امروزی انسانها در هر مورد با زندگی انسانهای گذشته فرق کرده است؛ زیرا در گذشته در اثر مقتضیات اخلاقی و یا عوامل دیگر وسایل تحریک شهوت در جامعه کم بوده و همین امر سبب شده که زن و مرد دیر به دیر متوجه این غریزه باشند ولی امروزه وسایل برانگیختن شهوت در هر جامعه ای زیاد می باشد و یکی از هدفهای تهاجم فرهنگی غرب به انحراف کشانیدن جوانها می باشد. پس مردان باید کاملاً مواظب باشند تا همخوابی به موقع با زن خود را فراموش نکنند، زیرا غفلت از انجام این وظیفه مهم باعث از هم پاشیدگی کانون گرم خانواده می شود.
– (عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ حَفْصِ بْنِ الْبَخْتَرِیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ إِذَا غَاضَبَ الرَّجُلُ امْرَأَتَهُ فَلَمْ یَقْرَبْهَا مِنْ غَیْرِ یَمِینٍ أَرْبَعَهَ أَشْهُرٍ فَاسْتَعْدَتْ عَلَیْهِ فَإِمَّا أَنْ یَفِی‌ءَ وَ إِمَّا أَنْ یُطَلِّقَ فَإِنْ تَرَکَهَا مِنْ غَیْرِ مُغَاضَبَهٍ أَوْ یَمِینٍ فَلَیْسَ بِمُؤْلٍ‌)[۲۱۱] اگر مرد عصبانى بشود و به قصد اضرار به همسرش مدتى بیش از چهار ماه مباشرت با او را ترک کند، و موردى است که یمینى در کار نیست و فقط به جهت آنکه از‌ دست همسرش خشمگین شده است تصمیم مى‌گیرد که چهار ماه یا بیشتر مباشرت با او را ترک کند، این روایت مى‌فرماید، این مورد هم ایلاء بحساب مى‌آید و اگر نه غضب باشد و نه یمین، ایلاء نیست.
اگر مرد از روى غضب چهار ماه، ترک مباشرت کند، زن علیه او به حاکم شرع شکایت مى‌کند که شوهر به من ظلم کرده است، روشن است که اگر در مرحلۀ سابق حقى براى زن قائل نباشیم، ظلمى به حق او نشده است، تا حق شکایت داشته باشد. همین که بدون عذر عرفى، عامداً، چهار ماه مباشرت را ترک کرده باشد، ظلم تحقق یافته است، خواه عدم مباشرت از روى غضب صورت گرفته باشد یا غیر غضب. پس یکى از حقوق زن این است که، مباشرت شوهرش از چهار ماه به تأخیر نیفتد.

۲-۲-۱-۱-۳ عقل

زن و مرد در همه امور زندگی مشترکشان باید رابطه ای صحیح و منطقی داشته باشند، رابطه ای که عقل و روش عقلایی آن را تایید می کند. یکی از اصول این رابطه این است که زن و شوهر نیازهای جنسی یکدیگر را که باید توسط دیگری تامین شود درک کرده و به آن پاسخ مناسب بدهند. هر رویه ای که بر خلاف این رویه عقلایی باشد و از نظر عرف عقلا و فطرت و وجدان عقلایی ناپسند به شمار آید ، منهی و منکر به شمار می آید. روشن است که نیاز جنسی از نیازهای طبیعی است که اگر به صورت صحیح و منطقی پاسخ گفته نشود به فشارهای روانی منجر می شود و خلاف رویه متعارف عقلایی خواهد بود.