منابع مقالات علمی : نقش تکنولوژیهای نوین ارتباطات در روابط بین الملل با رویکرد صاحبنظران- قسمت …

اما اولین گام دراین راه محسوب می شود. البته دراین مرحله هم هنوز نتیجه قطعی حاصل نشده است زیرا عهدنامه مذکور، از ۲۴ اوت ۱۹۶۲ که به مورد اجرا درآمده است، با تأیید تعداد محدودی از دولت های عضو سازمان ملل متحد روبه رو گردیده است. ( معتمدنژاد،۱۳۸۹ ، ص۹۳)
به طور کلی، مباحثات انجام شده بین المللی(یونسکو) در این خصوص، این احساس را پدید آورد که در سندگزارش، به چگونگی انجام فعالیت های پژوهشی توجه کافی معطوف نشده است و در این باره، بیشتر بر زمینه های پژوهش و ضرورت های آن،تأکید گردیده است.تا از این طریق نه تنها به نیازهای پژوهشگران وسیاستگذاران ارتباطی، چه از نظر آرمان گرایی و چه از لحاظ واقع گرایی، پاسخ م ی دهد، بلکه به سبب دگرگونی های جهانی، اهمیت آن به طور نسبی افزایش یافته است . ( معتمدنژاد،۱۳۸۹،ص۱۱۲)

۴-۵- استیلای فضای سایبر؛ مجازی سازی

پل ویریلی[۶۳]ومعتقد است که در ساخت بزرگراه های اطلاعاتی با پدیده جدیدی مواجه خواهیم شد. گم گشتگی )فقدان جهتی‌ابی ) موجب تکمیل و به آزادسازی اجتماعی و قانون گریزی بازارهای مالی منجر می شود که اثرات نامطلوب آن برای همگان آشکار شده است. نسخه برداری از واقعیتی محسوس به دو صورت واقعی و مجازی همواره در حال تکوین است واقعیت استریویی اشیا موجب تهدید انسانها میشود و فقدان کامل جنبه های فردی نگری با هیبت گسترد های جلوه میک‌ند. وجود، به معنی بقا و ادامه حیات در موقعیت است؛ یعنی بودن دراینجا و اکنون یا حضور در حال )ویریلو، ۱۳۸۸،ص۲۳۹) این همان چیزی است که توسعه فضای سایبری [۶۴]و جریا نهای جهانی شده لحظه های را موردتهدید قرار داده است. آنچه از نظر ویریلیو پیش روست، پراکندگی در ادراک اموری است که واقعیت دارند. این نوعی شوک و ضربه روانی است و نتیجه آن باید علاقه ما را جلب کند؛ زیرا هر نوع پیشرفتی در تکنکی، بدون ایجاد جنبه های منفی آن نبوده است. جنبه منفی خاص این ابربزرگرا ههای اطلاعاتی، گم گشتگی در رابطه با جایگزینی )با دیگری( است. این اغتشاش،دررابطه با دیگری و با جهان نیز وجود دارد. این گمگشتگی و بی موقعیتی، انسان را به سوی بحران عمیقی خواهد کشاند که جامع بوده و به تبع آن، مرد مسالاری را به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد )همان، ۲۴ (.
بدین سان، چنین به نظر میرسد که امروزه، در نظامی تک زمانه به سر می بریم. برای نخستین بار، تاریخ خیال بروز درون نظامی تک زمانه، یعنی زمان جهانی دارد. تا قبل ازاین، تاریخ در محدوده اوقات و چارچوبهای محلی نظیر مناطق و ملیتها به وقوع م یپیوست. اما اکنون به جهانی سازی و مجازی سازی به شیوه های معین در حال برپاساختن زمان جهانی در دنیا هستند که جلوه های اولیه از شکل جدید استبداد است. بنابراین از کی‌سو، زمان واقعی در حال جایگزینی فضای واقعی است، پدید های که هر دو عامل فاصله ۱ و سطح ۲ را به نفع گستره زمانی و در واقع به نفع گستره زمانی بسیار کوتاه ب یاثر م ینماید و ا زسو یدیگر، با زمان جهانی مواجه هستیم که متعلق به چن درسان ها یها و فضای سایبر است، ولی به طور روز افزونی در حال غلبه بر چهارچو بهای زمان محلی حاکم به شهرهای ما و نقاط مجاورمان ست )ویریلیو، ۱۳۸۸ : ( ۲۴۱

دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است

انحصار رسان های: اضمحلال ارتباط دوسویه

ژانبودریار [۶۵]معتقد است که رسانه های جمعی کاملاً یک سویه و غیرارتباطی هستند. زیرا در آنها ارتباط متقابل وجود ندارد و به همین دلیل به آنها رسانه های جمعی گفته میشود. او ادامه می دهد که ارتباط، امری دوسویه است و باید فضایی برای پرسش و پاسخ وجود داشته باشد. د رحال یکه رسانه ها، مقوله هایی هستند که همیشه از پاسخ دهی طفره میروند و تمامی فرایند ارتباط متقابل آنها بی اثر است. در حقیقت، این مطلب، واقعیت استنتاجی رسانه هاست و نظام قدرت و کنترل اجتماعی ریشه در آن دارد. همگی تلاشها در جهت بومی ساختن محتوا، واژگون کردن آن، اصلاح شفافیت قوانین، کنترل فرایند اطلاعات، ایجاد چرخه در داد و ستد داده ها یا قدرت بخشیدن به رسانه ها بی ثمر هستند؛ مگر اینکه انحصار ی کسویه گویی رسانه ها شکسته شود و اگر کسانی هدفشان فقط و فقط در اختیا ر عمو م گذاشتن داده ها باشد، هرگز نخواهند توانست این ت کقطب یبودن رسان هها را از بین ببرند )بودیار، ۱۳۸۸ ، ۳۰۸) به گفته کروک،ر ما با ورودمان به عصر الکترونیک همراه با حرکت آنی و جهانی اطلاعات در آن، نخستین انسان هایی هستیم که به تمامی درون محیط رسانه امند )وساطت یافته([۶۶]مبتنی بر تکنولوژی زندگی می کنیم )کروکر، ۱۳۸۸ ،ص۳۳۹) محتوای تکنوساختار به شدت بی ربط است. به بیان دیگر، محتوای تکنولوژی جدید، همواره همان تکنیکی است که به تازگی جایگزین شده است. فیلم ها، محتوای رسانه ها هستند. رما نها محتوای فیلم ها هستند یا به واقع، شا هماهی سرخی است که حواس را از راز بنیادین تکنولوژی ب همثابه رسانه یا محیطی که تجربه بشری در آن برنامه ریزی می شود، پرت می کند.( آدمی،۱۳۹۱،ص۸۰) بنابراین «ساختار ادبیات ما متأثر از شکافی است که بین نویسنده متن و خواننده ایجاد شده است یا بهتر بگوییم بین فروشنده و خریدار یا در حقیقت بین مؤلف و خواننده. خواننده متن در سراب گیجی مبهوت مانده است، او مهجور نگه داشته شده و این دوری، بسیار خطرناک و جدی است؛ به جای درگیرساختن خویش در متن، دستیابی به ظرافت نهفت هشده در آن و لذت بردن از آن اثر، فقط این آزادی به او داده شده است که یا نقش را قبول کند یا آن را بپذیرد؛ خواندن هم چیزی بالاتر از رفراندوم )هم هپرسی( نیست» )بارتز، ۳ ۱۹۷۴: ۴( در این رویکرددیگر کسی به عنوان فرد زندگی نم یکند. بنابراین، فرد صرفا نماینده یک نوع یا پیرو که ایدئولوژی و عضوی از جماعت خواهد بود. فرد بر اثر مسطح سازی، تعریف هایی را که جامعه به نحوه کیرک گویانه ۳ و انحصاری از فرد به دست میدهد، میپذیرد. کیرک گور مدعی است شیوه مدرن زندگی، به جای اینکه افراد را قادر به مسؤلیت پذیری شخصی در قبال زندگی خود بکند، آنها را تبدیل به موجوداتی همرنگ جماعت میکند )هرمان، ۱۳۸۸ ،ص۳۸۱ )به این ترتیب، جامع های در نهایت برآیند این وضعیت تراژیک است که کلیت خود را به فرد تحمیل میکند، بدون اینکه قدرت انتخابی را برای فرد به ارمغان بیاورد.
او در کتاب دو عصر[۶۷]، توصیفی از فرد مدرن به دست میدهد که گویای ساختار فرد در جامعه مدرن امروزی است: « فرد خودش را فراموش میکند. نامش )به معنای الاهی آن( را فراموش میکند، دیگر جسارت ندارد که به خودش باور داشته باشد و خو دبودن را نوعی ماجراجویی میداند. راح تتر و ایم نتر است که مانند دیگران باشد و تبدیل به چیزی بدلی و یک عدد در میان جمع کثیر شود » )کیرکگور، ۱۹۷۸: ۱۰(.

۴-۶- مدیریت انتقال تکنولوژی در ایران

با نگاهی به انتقال تکنولوژیهای انجام شده در ایران در طول سالیان گذشته مشاهده می شود که فرایند انتقال تکنولوژی که در بالا اشاره گردید به شکلی بسیار ناقص انجام می پذیرد. گاه متقاضیان تکنولوژی شناخت دقیق و درستی از آنچه می خواهند ندارند و نیاز حقیقی و واقعی خود را نمی دانند، گاه به دنبال ایده آل هایشان حرکت می کنند و یا تکنولوژی هایی را می جویند که هنوز اختراع نشده اند و یا بالعکس به تکنولوژی هایی دلخوش می کنند که عمر آنان به پایان رسیده و توجیه اقتصادی ندارند. در مرحله بعد، به جای انتخاب تکنولوژی مناسب، به دنبال گران ترین و مدرن ترین تکنولوژی ها می گردند که امکان جذب یا حتی کسب آن بسیار کم است. شناسایی صاحبان اصلی تکنولوژی نیز مقوله بسیار مهمی است که اکثراً به دلیل شتاب زدگی و یا عدم آگاهی لازم، هزینه ها و خسارات زیادی را برای خریداران تکنولوژی در ایران فراهم می سازد. نمی توان گفت بیشترین خسارت از ناحیه کدام یک از مراحل فوق الذکر به اقتصاد ملی وارد می شود، زیرا هر کدام به نوبه خود مهم هستند. اما مهم ترین بخش انتقال تکنولوژی، جذب و بومی سازی و نوآوری آن است که باید مورد تحلیل علمی و عمیق قرار گیرد. این کار میسر نیست مگر با ایجاد مرکز مدیریت تکنولوژی در ایران.
به قول کاتلر برای رسیدن به هدف نباید به سرعت رسیدن به هدف اندیشید، بلکه باید به راه های میانبر توجه داشت. ما چاره ای نداریم جز اینکه از روش های میانبر ولی منطبق بر اصول صحیح علمی و انسانی حرکت کنیم. ما در هزاره سوم نمی توانیم دوباره چرخ را اختراع کنیم. حتی نمی توانیم منتظر بمانیم تا زیرساخت های توسعه فرهنگی و صنعتی از طرف دولت آماده شود. زمان کوتاهتر و ارزشمندتر از آن است که به انتظار سپری کنیم. باید با ترکیبی از مدل های انتقال تکنوژی که خود مدلی جدید برای کشور ماست به صنعتی شدن کشور اهتمام ورزیم و از همه فرصت های موجود نهایت استفاده را کرده و بعضی از تهدیدات نیز به فرصت تبدیل کنیم. کشور ما فی نفسه نقاط قوت فراوانی از جمله سطح بالای افراد تحصیل کرده دانشگاهی، زیرساخت های مناسبی از قبیل جاده، خطوط ریلی، بنادر، برق، سدها، صنایع پایه مثل فولاد، آلومینیم، مس، سیمان، پتروشیمی، آب و هوای معتدل و چهار فصل، فرهنگ متنوع مردمی با سلایق گوناگون که بازار مصرف بسیار خوبی برای تولید کنندگان داخلی است و منابع طبیعی منحصر به فرد که می تواند در رسیدن به اهداف ما مفید واقع شوند.
مرکز مدیریت تکنولوژی ارتباط دو سویه ای با مراکز تحقیقاتی، پارک های فناوری. دانشگاه ها، نهادهای دولتی مانند وزارت صنایع، وزارت بازرگانی، گمرگات و اداره استاندارد دارد . اطلاعات کلیه شرکت های تولیدی، خدماتی و کشاورزی و حتی بازرگانی داخلی باید در اختیار این مرکز قرار گیرد. ارتباط اولیه این مرکز با سایر مراکز مدیریت تکنولوژی در سرتاسر دنیا و همچنین با مراکز تحقیقاتی، علمی، دانشگاهی، تجاری و صنعتی می تواند مرکز ثقلی برای بهینه کردن سطح نیازها و تکنولوژی های مربوطه فراهم آورد. متقاضیان انتقال تکنولوژی باید تقاضاها را به دبیرخانه این مرکز ارائه کرده و منتظر جواب بمانند. بدیهی است این مرکز می تواند از هدر رفتن پول و منابع جلوگیری کرده و بهترین مسیر را به متقاضی معرفی کند به این ترتیب، می توانیم امیدوار باشیم که بخشی از نیازهای تکنولوژی کشور از طریق متخصصین داخلی تأمین گردیده، یا بسیاری از نیازها پس از فیلتر شدن شناسایی شوند و معایب و مزایای آنها به اطلاع متقاضی برسد.
 
شکل ۴-۱- مرکز مدیریت تکنولوژی
این حرکت گامی بزرگ در جهت به روز شدن و توسعه صنایع ایران است. بدیهی است حمایت بودجه ای دولت از این (NGO)و عدم دخالت در تعیین اساسنامه، شرح وظایف، چارت سازمانی، استخدام نیروها و انتخاب هیئت مدیره و مدیر عامل از اساسی ترین پیش نیازهای این مرکز می باشد.